Over Mij

Al zolang ik me herinner heb ik een grote drang om te creëren. Als kind ging het me op de basisschool voornamelijk om dat ene moment waarin de juf of meester een maagdelijk wit vel overhandigde. Dan braken er zestig magische minuten aan. Met een potlood in mijn hand en het puntje van de tong uit de mond kon ik mijn fantasie de vrije loop laten.

Zelfs als er een specifieke tekenopdracht kwam (wat heb je gedaan tijdens de zomervakantie, teken je favoriete dier, dat soort dingen) vond ik altijd wel een weg om hier mijn eigen draai aan te geven. Zo liet ik monsters met uitpuilende ogen uit paaseieren kruipen en vloog de caravan van mijn ouders zo, hopla, de lucht in en de bergen over.

Ik ben opgegroeid in Limmen, vlakbij de kust. Het duingebied en de nabijgelegen bossen heb ik altijd beschouwd als sprookjesachtige plekken waar van alles mogelijk is. Waar magie zomaar werkelijkheid zou kunnen zijn als je maar goed oplette.

Die fantasie heb ik altijd gekoesterd. Maar op latere leeftijd wordt dat lastiger. Je kunt nog zoveel toverpoeder in de lucht strooien, maar de realiteit zal alleen wat hoesten en proesten en zich nooit helemaal gewonnen geven.
En dus volgde ik een opleiding en ging werken in de grafische industrie.
Mijn creatiedrang kon ik daar echter niet goed kwijt. Dit kon wel in de meubels die ik zo nu en dan voor mezelf bouwde.

Dit besef resulteerde uiteindelijk in De Hout Hommage. Een plek van magisch realisme, waar ik met de benen op de grond maar met de handen in het rond meubels en verhalen maak.

OVER DE HOUT HOMMAGEOVER HET MATERIAAL
single-image
single-image