De Rode Berg

In mijn leven beklom ik vele bergen. Zo lang als ik me kan herinneren ben ik voortgestuwd door een onzichtbare hand die me welhaast dwong om de vele bergpieken van deze planeet te bereiken. Prediker zegt: Welk voordeel heeft de mens van alles wat hij heeft verworven,
al zijn moeizaam gezwoeg onder de zon? Bij mij is het al mijn moeizaam gezwoeg naar die zon. Zo voelde het vaak, alsof de hemelen mij een touwladder toewierpen van graniet om naar die vuurrode bol te klauteren en deze binnen te treden.

Maar er zou in mijn leven iets gebeuren wat mij die liefde voor het klimmen bijna ontnam. Een ongelooflijke gebeurtenis die ik lang voor me heb gehouden maar ik hier op deze plek, in de winter van mijn leven, wil vertellen.

Op mijn 21ste, toen het leven mij toelachte als een in blakende conditie verkerende jongeman komende uit een rijk geslacht, maakte ik samen met mijn toenmalige geliefde een reis naar Japan. Nu ik hier op terug kijk doet het me voor als iets onbegrijpelijks, zo’n buitensporig dure vakantie van twee mensen die niet van elkaar houden.
Misschien wisten we dat toen nog niet, wilden we heel graag liefde voelen en dachten we dat door dit reizen, door samen de wereld te verkennen, op te kunnen wekken. Maar diezelfde wereld dreef ons juist steeds verder uit elkaar vandaan,