single-image
Xantippes expeditie

De kleine zeilboot deinde zachtjes op de golven, de boegspriet gefixeerd op de ondergaande zon.
In een explosie van oranje, paars en rood zakte de gloeiende bol langzaam naar beneden. Xantippe stelde het hemellichaam voor als een gigantische munt die langzaam in de gleuf van de jukebox werd gestopt. Alsof iemand twijfelde wat de juiste keuze was; iets waar de foxtrot op gedanst kon worden, of toch wat fijne dixieland

Hoewel er wat wind stond leek de boot exact op dezelfde plek rond te dobberen. Xantippe bekeek de excavatie in de romp, een gapend gat waar de mast ooit had gezeten. Niet afgebroken, niet geëxplodeerd, maar verdwenen.